Het ambitieuze herinneringsproject ‘Elke naam telt’ van Kazerne Dossin is na 2,5 jaar bijna afgerond. Met het project wil het museum de 25.843 mensen herdenken die tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit de Mechelse Dossinkazerne werden gedeporteerd, door elke naam luidop te laten inspreken. Nu er nog 1.348 namen resten, roept Kazerne Dossin het grote publiek op om deel te nemen. Als indrukwekkend slotstuk creëert topfotografe Lieve Blancquaert een pakkende fototentoonstelling met portretten van de deelnemers.
De tentoonstelling
In de tentoonstelling worden historische portretten van gedeporteerden naast hedendaagse portretten van deelnemers geplaatst. De link tussen hen is wisselend: soms delen ze dezelfde leeftijd of geboortedag, soms dragen ze dezelfde naam, soms is er geen concrete overeenkomst, maar wel een connectie. Het is die connectie die de tentoonstelling visueel zal maken.
Na twee en een half jaar nadert 'Elke naam telt' zijn eindmeet. Dat is in de eerste plaats de verdienste van duizenden mensen die een naam hebben uitgesproken en daarmee een mens hebben herdacht. De samenwerking met Lieve Blancquaert maakt dat dit project niet eindigt, maar verankert: in portretten, in gezichten, in een tentoonstelling die de verbinding tussen toen en nu zichtbaar maakt.
Tomas Baum, directeur Kazerne Dossin
Kazerne Dossin koos bewust voor Lieve Blancquaert als fotografe, vanwege haar unieke gave om menselijke emoties en maatschappelijk relevante verhalen op een intieme en respectvolle manier in beeld te brengen. Ze is daarmee de geknipte persoon om de immense draagwijdte van dit herinneringsproject te vertalen naar een tentoonstelling.
Een naam geeft een mens een gezicht, een verhaal, een plaats in de wereld. Wie mensen reduceert tot nummers, ontmenselijkt hen. Precies daar ligt het begin van elke tragedie zoals de Holocaust. Zolang we toestaan dat mensen herleid worden tot cijfers of labels, blijft dat gevaar bestaan. Daarom telt elke naam. Toen en ook vandaag
Lieve Blancquaert
Oproep aan het publiek
We zijn er bijna: het project Elke naam telt nadert zijn voltooiing. Wil jij nog iemand in herinnering brengen en een blijvend eerbetoon brengen aan een van de slachtoffers? Schrijf je dan snel in. Jouw stem is nodig om alle namen in te spreken. Na afloop worden alle namen continu afgespeeld als audiomonument.
Bekende stemmen deden mee
Niet alleen het brede publiek, maar ook enkele bekende gezichten hebben zich al achter het project geschaard. Onder meer Wim Opbrouck, Jacotte Brokken, Ilse Liebens, An Lemmens en Arnout Hauben spraken reeds een naam in en lieten zich fotograferen. Ook zij zullen te zien zijn in de tentoonstelling.
Arnout Hauben
Sprak de naam in van Aron Josek Wartowsky, op 79-jarige leeftijd gedeporteerd
“Wat Aron en mij verbindt, is het alledaagse. Een familieman, een vakman. Ik zie me al bij hem in de schoenmakerij zitten voor een babbel met de klanten en voorbijgangers. Geen abstracte naam op een lijst, maar een lieve man van vlees en bloed. Ik vóél hem gewoon.”
An Lemmens
Sprak de naam in van Anna Sawa Ganz, op 56-jarige leeftijd gedeporteerd
“We delen dezelfde voornaam en geboortedag, maar toen ik haar foto zag, kon ik alleen maar denken: ‘Dit is ook een moeder.’ Ik kan me voorstellen dat zij zich veel zorgen heeft gemaakt over haar dochter. Dat ze met hun tweeën zijn opgepakt en gedeporteerd, vind ik pijnlijk. Hoe bang moet een moeder op zo’n moment zijn voor haar kind?”
Jacotte Brokken
Sprak de naam in van Jakob Fuhrer, op 30-jarige leeftijd gedeporteerd
“Het is moeilijk om de grote hoeveelheid mensen te vatten die in de Dossinkazerne passeerden. Maar toen ik Jakob zag, werd het echt: een mens die echt geleefd heeft. Ik vroeg me meteen af wie Jakob was. Wat deed hij in zijn vrije tijd? Wat waren zijn passies? Hij was ongeveer even oud als ik; wat wilde hij nog met zijn leven doen – met al die tijd die hij niet gekregen heeft?”
Praktische informatie
Om deel te nemen aan Elke naam telt, schrijf je je in via de website.
De tentoonstelling opent dit najaar, samen met de lancering van het audiomonument.