Vanaf 5 februari 2026 tot en met 30 april 2026 staat de tentoonstellingsruimte op het gelijkvloers in het teken van mensenrechten. Studio mo man tai strijkt neer met de gasttentoonstelling ‘Re-campaign- Mensenrechten’. Met deze expo willen ze mensenrechten meer onder de aandacht brengen.
De monumentale XXL-reclamedoeken die onze straten kleuren, hebben doorgaans een kort leven: één campagne, één boodschap, en daarna verdwijnen ze in het recyclagecircuit. De ontwerpers van studio mo man tai stelden zichzelf echter een eenvoudige maar krachtige vraag: kunnen we deze materialen niet langer laten spreken? Door de achtergronden van vroegere campagnes opnieuw creatief te gebruiken, krijgt het materiaal niet alleen een tweede leven — ook de boodschap verandert mee.
Voor deze iteratie van het ‘Re-campaign’ project ging studio mo man tai aan de slag met enorme PET-banners die ooit complete flatgebouwen bedekten. Door te experimenteren met het robuuste mono-materiaal — het snijden, herstructureren en spelen met de bestaande kleuren en pixelachtige details — ontstonden unieke panelen met onverwachte visuele lagen. In de installatie combineren ze deze grote textielvormen tot een kleurrijk, gelaagde, bijna abstracte portretten waar bezoekers doorheen kunnen wandelen. Licht, kleurcontrasten, volumes en laser cut-grafiek vormen samen een zintuiglijke ervaring die zowel esthetisch als reflectief is.
Daarbij staat de commerciële boodschap niet meer centraal, maar een nieuw onderwerp dat alle aandacht verdient: de universele mensenrechten; zoals die door de Verenigde Naties kort na de Tweede Wereldoorlog opgesteld werden. De herbruikte banners krijgen nu de rol van stille getuigen van een gedeelde verantwoordelijkheid: de bescherming van waardigheid, gelijkheid en rechtvaardigheid. De installatie nodigt bezoekers uit om stil te staan bij hoe deze universele rechten in ons dagelijks leven zichtbaar of onzichtbaar zijn en/of hoe ze soms onder druk komen te staan.
Dat deze installatie wordt gepresenteerd in Kazerne Dossin is geen toeval. Deze bijzondere plek herinnert aan wat er gebeurt wanneer mensen systematisch worden gereduceerd tot categorieën, cijfers en objecten — wanneer rechten verdwijnen en ontmenselijking genormaliseerd raakt. De universele mensenrechten zijn rechtstreeks voortgekomen uit die geschiedenis. Door ze hier opnieuw zichtbaar te maken, worden ze niet herdacht, maar actief bevraagd: als levend kader dat voortdurend aandacht en verdediging vraagt.